انجیل و عرفان

خداوند در کنار درختان ممری در برابر چادر ابراهیم ظاهر شد؛ ابراهیم به مهمانان سه‌نفره‌اش نیکی کرد و غذا آورد.

آن مردان به ابراهیم وعده دادند که سارا در پیری پسری به دنیا خواهد آورد و سارا با تردید و خنده پاسخ داد.

سپس خداوند از نابودی سدوم خبر داد و ابراهیم با شفاعت خود از خدا طلب بخشش کرد تا به‌خاطر افراد نیکو شهر را از هلاک برهاند.

خدا به ابرام نود و نه ساله ظاهر شد، او را ابراهیم نامید و به او وعدهٔ نسل‌های بسیار، سرزمین موعود و عهدی جاودان داد. شرط عهد نشانهٔ جسمانی ختنه قرار گرفت؛ هر پسر در روز هشتم تولد باید ختنه شود. خدا به سارا نام جدید داد و وعدهٔ تولد اسحاق را در سال آینده داد.

سارای از نازایی رنج می‌برد و هاجر، کنیز مصری‌اش، را به ابرام داد تا برای او فرزندی بیاورد. هاجر آبستن شد و پس از حاملگی، سارای را کوچک شمرد و سارای او را اذیت کرد تا حاجر فرار کرد.

فرشتهٔ خدا هاجر را در بیابان دید و او را بازگرداند و وعده داد نسل او بسیار شود؛ نام پسر را اسماعیل گذاشتند.

در این قسمت خداوند به ابرام ظاهر می‌شود، به او اطمینان می‌دهد که او را حفظ خواهد کرد و وعده می‌دهد که نسلش مانند ستارگان بسیار خواهد شد؛ ابرام ایمان می‌آورد و نیک شمرده می‌شود.

خداوند دستور قربانی می‌دهد، آیندهٔ قوم ابرام را پیش‌گویی می‌کند (اسارت و بازگشت بعد از چهارصد سال) و پیمانی می‌بندد که سرزمین از مصر تا فرات را به نسلش خواهد داد، در حالی که آتش و مشعل از میان تکه‌های قربانی عبور می‌کند.

در این قسمت چهار پادشاه (امرافل، اریوک، کدرلاعمر و تیدال) با پنج پادشاه دیگر وارد جنگ شدند و در دشت سدیم, لوط اسیر شد و شهرها غارت گردیدند.

ابراهیم با 318 جنگجو به تعقیب پرداخت، شبانه حمله کرد، دشمنان را شکست داد و لوط و تمامی اموال بازپس گرفته شد.

ملکی‌صدق به استقبال ابراهیم آمد، نان و شراب آورد و او را برکت داد؛ ابراهیم نیز از گرفتن غنیمت از پادشاه سدوم خودداری کرد و سهم همراهانش را بازگرداند.

ابرام و لوت به‌خاطر کمبود چراگاه و اختلاف میان چوپانان از هم جدا شدند؛ لوت دشت اردن و نزدیک سدوم را انتخاب کرد و در شهرهایی که به شرارت معدوف بودند، سکونت گزید.

ابرام در کنعان ماند، خداوند به او زمین و نسل بسیار وعده داد، سپس ابراهیم به حبرون رفت

در این قسمت روایت برج بابل آمده است: در زمان‌ طولانی مردم زبان واحدی داشتند و تصمیم گرفتند برجی بسازند که به آسمان برسد؛ خدا زبانشان را در هم آمیخت و آنها را در سراسر زمین پراکنده کرد و نام آن شهر بابل گذاشته شد.

بخش دوم به شجرهٔ نسل‌های سام تا تارح می‌پردازد؛ تولدها و دوران زندگی فرزندان، از جمله ابراهیم و فامیلش، مهاجرت از اور کلدانیان به کنعان و توقف در حاران.

این قسمت نسب‌نامهٔ فرزندان نوح — سام، حام و یافث — و نسل‌های آنها را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد چگونه پس از توفان قبایل و اقوام مختلف پدید آمدند.

به فرزندان مهمی مانند نمرود و همچنین پراکندگی اقوام کنعان، آشور، مصر و مردمانی که در جزایر و سواحل زندگی می‌کردند اشاره می‌شود و تفاوت زبان‌ها و سکونت‌گاه‌ها توضیح داده می‌شود.

این قسمت به پیمان خدا با نوح پس از طوفان می‌پردازد: خدا به نوح فرمان می‌دهد که بارور و کثیر شوند، تسلطی بر حیوانات به آنان داده می‌شود، خوردن گوشت همراه با خون ممنوع و قانون قصاص برای قتل انسان‌ها اعلام می‌گردد.

خداوند با نوح، فرزندان او و همه جانوران پیمان می‌بندد و رنگین‌کمان را نشانهٔ این عهد قرار می‌دهد تا دیگر توفان جهانی زمین را نابود نکند.

پس از فروکش کردن طوفان، کشتی نوح بر کوه‌های آرارات نشست و آب به‌تدریج فروکش کرد. نوح ابتدا کلاغ و سپس کبوتر را فرستاد؛ کبوتر با شاخه زیتون بازگشت و نشان داد زمین در حال خشک شدن است.

پس از خشک شدن زمین نوح، خانواده‌اش و همهٔ حیوانات از کشتی بیرون آمدند. نوح قربانگاهی بنا کرد و خداوند پیمان بست که دیگر زمین را به‌خاطر انسان نابود نکند و فصل‌ها و روز و شب تا ابد ادامه یابد.

این قسمت روایت فساد انسان‌ها روی زمین، ظهور نسل‌های نیرومند و تصمیم خدا برای نابودی جهان به‌وسیله طوفان است.

خدا از رفتار مردم متأسف و غضبناک شد اما از نوح راضی بود و او را مردی عادل یافت.

خدا به نوح دستور داد کشتی‌ بزرگی بسازد؛ او باید هر نوع حیوان را به‌صورت جفتی و آذوقه‌ای برای نجات از طوفان با خود ببرد تا نسل‌ها حفظ شوند.

این قسمت روایت نخستین قتل میان انسان‌ها را بازگو می‌کند: قائن و هابیل، فرزندان آدم و حوا، هر یک قربانی‌ای نزد خدا آوردند؛ قربانی هابیل پذیرفته شد و قربانی قائن رد گردید. از حسادت و خشم، قائن برادرش را در مزرعه کشت.

خداوند قائن را ملامت ساخت که زمین برای او بارور نشود و او آواره گردد، اما نشانی بر او گذاشت تا کشته نشود.

داستان سپس به نسل‌های قائن و دیگر فرزندان آدم و آغاز پرستش خدا می‌پردازد.

در این قسمت مار حوا را فریب می‌دهد تا از میوهٔ درخت ممنوعه بخورد؛ او نیز به آدم داد و هر دو پس از خوردن میوه از برهنگی و شرمندگی آگاه می‌شوند.

خداوند به مار، زن و مرد عواقب کارشان را اعلام می‌کند، به آنها لباس می‌دهد و آنها را از باغ عدن بیرون می‌راند تا از درخت زندگانی محافظت شود.

در این قسمت روایت آفرینش جهان در شش روز آمده است: خدا ابتدا نور را آفرید و سپس آسمان، خشکی، گیاهان، اجرام نورانی، جانداران دریایی و پرندگان، حیوانات و در نهایت انسان را به وجود آورد.

خدا از هر آنچه آفرید خشنود شد و انسان را شبیه خود خلق کرد و به او فرمان تکثیر و تسلط بر زمین را داد.